Watersportvereniging 't Haventje Batenburg'

willen we dit plaatsje niet allemaal bezoeken ... historie, rust, fietsen, wandelen en natuur ...


Met deze website hopen wij u een beetje wegwijs te maken binnen onze bruisende vereniging en ons mooie Batenburg!

De Vergenoegd in Frankrijk - 2017

Reisverslag nummer 7 - Richting Nederland ... jammer!

Ons laatste verslag schreven wij in Pargny-sur-Saulx, een prima aanlegplaatsje aan het Canal Marne au Rhin (Quest)
Donderdag 3 augustus gaan we verder richting Moezel!

We vertrekken vroeg en nemen om 9 uur de eerste sluis ... niet wetende dat de Nederlandse vakantieboot ‘La Nouvelle Etoile’ uit Zwartsluis met teveel diepgang het voor ons liggende kanaal heeft omgeploegd.
De losliggende waterplanten geven niet alleen ons, maar alle voor en achter ons varende watersporters, veel problemen: volgelopen schroeven, vastzitten boeg- en hekschroeven, defecte hekschroeven en verstopte filters!
Onze eerste stop wordt Revigny-sur-Ornain waar we Hans en Hennie Groenewegen weer eens ontmoeten. Zij zijn met hun ‘Neeltje J.’ onderweg van Zuid-Frankrijk richting Nederland en moeten in verband met de langdurige stremming van de Maas bij Givet een andere route te nemen.
Leuke en gezellige avond en wij worden verrast met een heerlijke barbecue.
Dank jullie wel Hennie en Hans en ... behouden vaart!
Bar-Le-Duc is een prima plaats om weer even bij te komen van de vele sluizen. Een keurige haven waar je zoals gebruikelijk ligt voor de vele campers, een nu vertrouwd beeld bij elke aanlegplaats.
De Lidl is om de hoek … dacht Trudy, maar toch laat ze zich niet kennen en komt met volle tassen terug. Het water is dan wel niet zo schoon als de naam ‘Bar-Le-Duc’ ons doet verwachten, maar de stad en vooral het hoog liggende oude stadsdeel is prachtig.


Een pittige werkdag met 24 sluizen brengt ons van Bar-Le-Duc naar Naix-au-Forges en vlak voor de 14 sluizen tellende sluizentrap die ons bij de Tunnel de Mauvages brengt. Na drie maanden varen zijn we aardig ingespeeld op het naar boven schutten, Trudy legt vanaf het voordek de achterlijn op een bolder en we schuiven dan langzaam door naar de volgende bolder voor de voorlijn.
Even de hefstang voor het inwerking stellen van het schutten omhoog drukken en het schutten begint!

De losgewoelde en nu drijvende plantenmassa geeft steeds meer problemen en na elke sluis moeten we weer achteruitslaan om de troep uit de schroef te draaien. Verder halen we met de pikhaak geregeld de opgehoopte massa voor de boegschroef weg!

Maandag 7 augustus gaan wij na het passeren van de sluizentrap om 3 uur ’s middags de tunnel in. Het passeren van de tunnel ging nog niet zolang geleden achter een sleepboot, nu mogen wij op eigen kracht met twee boten tegelijk, maar onder begeleiding van een meefietsende sluiswachter, de 4890 meter lange tunnel passeren.
De tunnel is goed verlicht maar niet al te breed en aan het einde krijg je toch de neiging om te gaan slingeren. Gelukkig komen we na een uurtje varen aan einde en schutten we weer eens naar beneden.


Een voor ons uitvarende boot heeft het zwaar en af en toe komen er donkere rookwolken uit de motor en zien wij de schipper het water in duiken om de rommel uit zijn koelwaterinlaat te halen.
En wij dachten nog wel dat wij de grootste troep hadden gehad, maar in een van de volgende sluizen is het zo groen als een pas gemaaid voetbalveld. De plantenmassa ligt er ongeveer 20 cm dik in en stopt ons volledig. Ook de sluis heeft er geen zin meer in en gaat op storing.
Gelukkig halen wij na de komst van de sluiswachter en 21 sluizen een kade in Sauvoy. Mooi geweest voor vandaag!



Via Void, waar wij afmeren aan de kade voor het VNF kantoor, varen wij naar Toul. Toul ligt op de kruising tussen de Maas, Canal Marne au Rhin en de Moezel, in het Frans ‘La Moselle’, onze vaarweg naar Koblenz waar wij de Rijn volgen naar … huis! Het door ons te bevaren stukje Moezel is ongeveer 300 kilometer dus daar zijn wij nog even mee bezig!
Van Toul naar Nancy is maar een dag traject en niet zomaar een traject, wij ervaren gelijk de schoonheid van deze rivier.
Na het Canal Marne au Rhin Quest is het een verademing weer op een rivier te varen, wat een ruimte ... wat een rust! We genieten volop.

Voordat wij naar Nancy kunnen krijgen wij nog twee sluizen omhoog of zoals de Fransen zeggen ‘au Montant’ … de ‘berg op’. Een sluis van slechts 2 meter en de volgende van 11 meter … maar gelukkig komt het water niet door een klep in de deur naar binnen maar vanuit de sluisvloer en stijgen wij zonder noemenswaardige golfslag.
Nancy is een prachtige stad en wij bedanken onze Deense vrienden John en Lola voor hun advies om deze stad niet over te slaan ... en dat doen we op ons beste deens:

Kaere John og Lola.
Vi har set lysshowet, og det var pragtfuldt. Mange tak for det gode tip.
De bedste hilsner fra
Trudy og Rob




Vooral de lichtshow ’s avonds op Place Stanislas is adembenemend. Een aanrader!

Zondagmorgen vertrekken wij al rond 10 uur uit Nancy en realiseren ons dat wij nu echt richting Nederland gaan. In de eerste sluis vinden wij nog een handtasje en bij nader onderzoek is het geld verdwenen maar zijn de identiteitspapieren, rijbewijs en bankpassen nog aanwezig.
Wij hebben na wat zoekwerk de Marokkaanse eigenaresse via LinkedIn gevonden! Ze geeft aan dat ze tijdens een bezoek aan Nancy beroofd is van haar tas met laptop en haar papieren.

Verder genieten wij van het varen op de Moezel: natuur, ruimte en vooral ook rust, de tegemoetkomende schepen kunnen wij op een hand tellen.
Ons eerste rustpunt op La Moselle is Pont-a-Mousson, een prachtig plaatsje met arcades. De vele campers bij de haven bevestigden dat wij niet alleen het een bijzonder plaatsje vinden!
Na Nancy was Metz onze tweede grote Franse stad en zeker de moeite waard. Wij hebben hier twee dagen gelegen en ook hier werden wij op slecht 100 meter van de haven verrast met een prachtig licht- en waterschouwspel ‘de dansende fonteinen’


16 augustus verlaten wij Metz en passeren ’s avonds Schengen. Het plaatsje ligt op de grens van Frankrijk, Luxemburg en Duitsland en heeft in 1985 zijn naam gegeven aan het ‘Schengenverdrag’ dat het reizen zonder personencontrole in België, Nederland, Luxemburg, Duitsland en Frankrijk mogelijk maakte.
Inmiddels is het aantal landen tot 26 uitgebreid en of we hier blij mee moeten zijn …?

We maken ons onnodig zorgen in verband met de kosten voor het schutten in Luxemburg, maar dit is inmiddels gratis ... al onze boeken en kaarten zijn niet up-to-date. De Moezel loopt als grensrivier tussen Luxemburg en Duitsland en de twee sluizen vallen onder het Luxemburgse regiem ... geen probleem!

Na toch een lange vaardag meren wij rond 7 uur ’s avonds af in de enige grote jachthaven van Luxemburg: Schwebsange. Wij fourneren hier goed: een prima restaurant met voor Trudy een overdadige salade en Rob mag het doen met een schnitzel … schoenmaat 46.
Voor ons vertrek tanken we nog 260 liter diesel voor slechts € 0,964/liter. Dat moest overal kunnen!

Verbazend is dat Luxemburg buiten de veel op onze Nederlandse driekleur lijkende vlag kent, maar ook nog een zee- of handelsvlag.
Dit komt doordat op zee Luxemburgse schepen vaak voor Nederlandse schepen werden aangezien en men niet door de Nederlandse piraterij in diskrediet gebracht wilde worden.

De zee- of handelsvlag met zijn prachtige rode leeuw hebben wij niet aan boord, jammer. Ook de bekende vlaggenfabrikanten hebben deze vlag niet in hun assortiment.
Inmiddels is daar verandering in gebracht en heeft de 'Vlaggenclub' een kleine productie opgestart.
Voor deze reis was het 'Sorry … Luxemburg', maar de vlag is nu aan boord!

De Mosel, zoals de rivier naar de grensovergang inmiddels heet, stroomt hier op de grens van Luxemburg en Duitsland en kenmerkt zich vooral door de vele wijngaarden. Misschien weten jullie het niet, maar vroeger dronken de mensen ook graag een ‘Moezeltje’ …

In Luxemburg zijn slechts een beperkt aantal aanlegplaatsen, die vaak ook gereserveerd zijn voor de vele passagiersschepen en dat noodzaakt ons door te varen naar Wasserbillig, het laatste plaatsje in Luxemburg.

Wasserbillig is niet alleen ‘billig’ (€ 9,00) maar ook een perfect plaatsje voor een uitstapje naar Trier. Trier is een prachtige stad met als must de ‘Porta Nigra’, de Romeinse poort uit de 2de eeuw.
Ook de vele vakwerkhuisjes in het centrum en de winkels trekken veel toeristen en maakt het shoppen gezellig.
Niet alleen een toeristisch uitstapje maar ook de IPhone van Rob heeft het begeven: de connector is kaputt en bij de ‘Handy Doktor’ kunnen ze dit onderdeel vervangen. Jammer dat het een hele natte dag was!

Zaterdag 19 augustus nog even boodschappen doen in Wasserbillig. We ontdekken dat niet alleen de brandstof billig is, maar ook de koffie, de Magnums en de whiskey …

Hoe gaan wij verder? Voorlopig varen wij langzaam de Moezel af met een paar stops en in ieder geval proberen wij wat van de wijnfeesten in de buurt van Bernkastel-Kuez en Cochem mee te maken.
De beroepsvaart op de Moezel bestaat voornamelijk uit afgeladen cruiseschepen afgewisseld door een enkele Nederlandse vrachtboot
Het laatste stukje op de Rijn naar Nederland zal wel snel gaan. In Void hebben we een Duits echtpaar ontmoet en ze hebben hun ligplaats ter beschikking gesteld in Bad-Honnef bij Bonn.
Half september verwachten wij weer in Batenburg af te meren.


De stand staat op 323 vaaruren en 413 sluizen!

Groetjes vanaf de 'Vergenoegd',
Trudy, Rob en ‘Lady Gaga’

© 2016 WSV Het Haventje Batenburg disclaimer contact